Brak pluginu Flash
Kontakt
Wojskowy Klub Sportowy ZEGRZE
ul. Groszkowskiego 8, 05-131 Zegrze
tel. 22 688 34 35, 22 688 36 50
email: klub@wkszegrze.com.pl
Partnerzy

jPALIO


Jachting

TORN
Historia Sportów Motorowodnych

Historia sportu motorowodnego

Początki sport motorowodnego w Polsce sięgają lat dwudziestych XX wieku.
1974 r.       Wtedy po to powstały pierwsze sekcje przy różnych stowarzyszeniach, a głównie w Warszawie: w 1927 r. przy Warszawskim Towarzystwie Wioślarskim, w następnych latach - przy Akademickim związku Sportowym, oficerskim Yacht-Klubie, TG ,, Sokół" i innych. W 1937 r. odbyły się pierwsze mistrzostwa Polski. Terminem ,,sport motorowodny" określone zostały wszelkie konkurencje sportowe, których wspólnych cechą stanowi wykorzystanie silnika w łodziach, służących do współzawodnictwa lub rekreacji.Geneza sportu motorowodnego sięga 1865 r., kiedy J. Lenoir zbudował pierwszą łódź motorową z silnikiem spalinowym. W 1887 r. Gottlieb Daimler, niemiecki konstruktor pojazdów spalinowych, skonstruował silnik samochodowy, z czasem wykorzystywany także w łodziach. W 1893 r. Fridtjof Nansen, norweski polarnik i podróżnik, w czasie wyprawy na Biegun Północny miał na pokładzie swojego ,,Frama" szalupę wyposażoną w silnik naftowy. Natomiast w 1896 r. anonimowy poławiacz krabów zbudował wyjątkowo sprawną łódź motorową, którą uznano za prekursorkę dyscypliny motorowodnej w Stanach Zjednoczonych.
Na ziemiach polskich sport motorowodny wywiódł swoje korzenie z turystyki ręcznej. W 1865 r. powstało Towarzystwo Polskie Żeglugi Parowej na warcie. Głównymi inicjatorami jego powołania byli: hr. Józef potulicki i Konstanty Szczaniecki. Członkowie Towarzystwa wykorzystali projekt konstrukcji parowca, wykonany przez polskiego inżyniera Ossowskiego. Parowiec ,,Warta", zbudowany według tego projektu, charakteryzował się bardzo małym zanurzeniem i płaskim dnem, co było niezwykle istotne przy poruszaniu sie po płytkiej wodzie. Ponadto parowiec pozbawiany został bocznych kół napędowych, które zwykle sięgały głęboko pod wodę, natomiast został wyposażony w napęd łapowy umożliwiający parostatkowi poruszanie się nawet po niewielkich mieliznach. Statek budowano w Stoczni Szczecińskiej (kadłub), w Poznaniu w Zakładach Hipolita Cegielskiego (silnik i części napędu) oraz Gorzowie (pozostałe części oporządzenia).
       Zastosowanie łodzi motorowych do celów sportowych sięga 1908 r. Wówczas w posiadanie tego typu łodzi weszło Płockie Towarzystwo Wioślarskie. Była ona wykorzystywana jako łódź sędziowska w czasie regat wioślarskich rozgrywanych w latach 1909-1914. Pierwsza wojna światowa spowodowała zahamowanie rozwoju wszelkich gałęzi sportu, w tym również sportów wodnych. Dopiero na początku lat dwudziestych XX w. podejmowane były pionierskie inicjatywy w tym zakresie. W 1922 r. Bohatyrow, mieszkaniec Bydgoszczy, skonstruował łódź motorową napędzaną nie klasycznie - śrubą motorową, ale specjalnym napowietrznym śmigłem. Na tej łodzi wyruszył w podróż z ujścia Brdy do Warszawy. została ona niestety przerwana z powodu awarii łodzi.
Organizacyjnie sport motorowodny w Polsce do 1932 r. rozwijał się pod kuratelą Yacht-Klubu Polskiego. Na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych powstało kilka samodzielnych sekcji motorowodnych w warszawskich klubach sportowych. W 1927 r. utworzona została sekcja motorowodna w Warszawskim Towarzystwie Wioślarskim, która przemianowana została wkrótce na Wodny Klub Motorowy. W 1927 r. Yacht-Klub Polski został członkiem rzeczywistym Międzynarodowej Federacji Sportu Motorowodnego; wcześniej w 1924 r. wstąpił do tej organizacji jako członek korespondent.
       Od początku lat trzydziestych organizowano w Warszawie na Wiśle imprezy motorowodne o charakterze sportowym. Jeden z pierwszy wyścigów szybkobieżnych motorówek - ślizgaczy odbyły się dnia 18 października 1931 r. na terenach Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Rozegrano wówczas pięć biegów, a zwycięzca jednego z nich był Kapuściński z WTW. W następnym roku, w dniu 12 czerwca, zorganizowano wyścigi płaskie i okrężne. W połowie lat trzydziestych sport motorowodny zyskał uznanie nie tylko wśród mężczyzn, ale zainteresowały się nim również kobiety. Prekursorką w tym zakresie była warszawska artystka operowa Irena Popielska-Wagnerow. Była wszechstronną sportsmenką, uprawiała bowiem z bardzo dobrymi wynikami kilka dyscyplin sportowych w tym trudną i niebezpieczną jazdę na ślizgaczu. Od 1937r. rozgrywane były mistrzostwa Polski (I - w Augustowie), w których najczęściej zwycięzcami byli Stefan Gajęcki (AZS) w klasie 250 cm3, Czesław Kołodziejski (PTK) - w klasie 750 cm3 oraz Tadeusz Adelt (AZS) - w klasie 1000cm3, W tym czasie podejmowano również pierwsze próby poprawiania rekordów prędkości. W 1937 r. powstała Międzyklubowa Komisja Yachtingu Motorowodnego, która zajęła się koordynacją działań wszystkich istniejących wówczas klubów i sekcji motorowodnych. Przyczyniła się ona do powołania Polskiego Związku Yachtingu Motorowego. W 1945 r. sport motorowodny włączono organizacyjnie w struktury Polskiego Związku Żeglarstwa (dalej: PZŻ), w którym w 1949 r. powstał Wydział Motorowodny. W tym także roku z inicjatywy Stefana Gajęckiego i Czesława Kołodziejskiego utworzone zostały pierwsze po wojnie sekcje motorowodne w Zrzeszeniu Sportowym (dalej: ZS) ,, Pocztowiec" oraz reaktywowano sekcję w Warszawskim Towarzystwie Wioślarskim. Tabor motorowodny liczył wówczas 6 jednostek.W tym okresie dalszą działalność konstrukcyjną, przerwaną okupacją hitlerowską, kontynuował Stefan Gajęcki. Produkował chałupniczym systemem silniki przyczepne typu GAD-250 cm3 i GAD-500 cm3, zbudował serię łodzi: G-6, G-7, G-8, G-9, G-12, G-13, G-14.
W 1953 r. reprezentanci sportów motorowodnych uniezależnili się organizacyjnie. Na wniosek Zespołu Motorowodnego , Główny Komitet Kultury fizycznej zatwierdził utworzenie w dniu 22 listopada tegoż roku Samodzielnej Sekcji Sport Motorowodnego.
1957 był rokiem w którym polscy sportowcy zadebiutowali na Motorowodnych Mistrzostwach Europy w Mediolanie. W reprezentacji narodowej znaleźli się wówczas: Tadeusz Chybowski (ZS ,,Kolejarz" - KS ,,Polonia"), Bogdan Koczko (CWKS ,,Legia") oraz Paweł Michel (ZS ,,Kolejarz" - KS ,,Polonia"). Najwyżej skwalifikowany został Bogdan. Koczko, który zajął wysokie V miejsce w klasie OA. Swoje bardzo dobre umiejętności zawodnik ten potwierdził rok później na międzynarodowych regatach w Grunau (NRD), w których wywalczył I miejsce w klasie 350 cm3.
       W roku 1957 Samodzielna Sekcja Sportów Motorowodnych została przekształcona w Polski Związek Motorowodny (dalej: PZMW). w dniu 24 listopada odbył się I Krajowy Zjazd Polskiego Związku Motorowodnego. Tę datę uznano za początek działalności Związku. Na pierwszego prezesa nowo powstałego Polskiego Związku Motorowodnego wybrany został Michał Sumiński.Jednym z najlepszych zawodników w historii sportów motorowodnych jest Waldemar Marszałek który na swoim koncie ma kilkanaście medali Mistrzostw Świata i Europy.